| 個人檔案++aDd-SlipKnoT++相片部落格清單 |  工具  說明 |
++aDd-SlipKnoT++Whatever tomorrow brings... i'll B there... 4月13日 ......สู่อมตะนครละพอพักได้1วัน ก็ มุ่งหน้าสู่ อมตะนคร 23/3/51 นัดแมวไว้ สามโมง ตง อนุเสาวรีย์ นั่งรถตู้ไปอมตะ พอไปถึงก็เก็บข้าว และของที่ แบกมา พักอยุ่ห้องเดวกะขิง ซึ่งก็เตียม ชองใช้ส่วนใหญ่มาค่อนค่างจะครบละ กิจวัตรส่วนใหญ่นะ ตื่นมา อาบน้าม แต่งตัว เดินไปเคาะห้องแอม ละเดินไปรอรถ ที่หน้าปากซอย ถึง โรงงาน กินค่าวเช้า เริ่มงาน พักเที่ยง เริ่มงาน เย็นเลิกกงาน ไปคึ่นรถ กลับ ถึงหอ เปี่ยนชุด นั่งๆนอนๆ เล่นเกม รอเวลา ไปกินค่าวเยน กินเสด ก็กลับมา เล่นๆกันต่อ อาบน้ามนอน ก็ เราพักอยุ่ ตงบริเวณที่เรียกว่า ตลาดลาว ซึ่ง ดูเจริญ พอควรแล้วหล่ะ ไม่ถึงกะเงียบเหงา ก็ดีๆ อาหารส่วนใหญ่ที่กิน ส้มตำ จิ้มจุ่ม เตี๋ยว อาหารสั่ง วนอยุ่ไม่กี่อย่างเนียะ ละก็มี ปลาเผา ไก่ย่างหมุนๆ อ่อ นี่ด้วย เหล้าปั่น เหยือกละ ร้อย ฮ๋าๆ กินวันแรก 2เหยือก แถม1 ซัดกันซะเต้ แทบน็อคเรยทีเดียว ห่างออกไปจากหอหน่อย ก็มีร้าน ดีๆหน่อย สองร้าน at table ; ชอบอะ อาหารอร่อย ชิวดี แต่จานเลกไปนิดนึงอะ เปรี้ยวปาก; นี่ก็โอเค มี โปเจคเตอร์ฉายบอลให้ดู มีดนตรีสดด้วย เล่นโอเคเรย ชอบๆๆ อ่อ อาหารหลัก ของคนที่นี่ 2 พยางค์ ลี... ลีน่าจัง!!! ไม่ใช่ ก็เชี่ยแล้ว ลีน่าจัง (3พยาง) ลีโอ ตะหาก ส่วนใหญ่เค้าไม่ค่อยกินเหล้ากันเท่าไหร่ ส่วนใหญ่ ก็ลีโอ ซึ่ง แทบจะมีกันทุกร้าน ไม่ว่าร้านจะเล็กหรือใหญ่ แค่ไหนก็ตาม และ ส่วนใหญ่ ก็จะมาเปนโปรโมชั่นเหมือนกันหมดคือ 3แถม1 เยอะจนเรียกได้ว่า เอาขวด มาตั้งเปนรั้วบ้านได้เรยทีเดียว บางวันอาบน้ำตอนเช้าเสด ออกไป ผึ่งผ้า มองลงไป แม่ง ซัดลีโอ กันแต่เช้า หอกกกก ไม่ใช่น้ำเต้าหู้ นะเว่ย ==' อะ มาเค่าเรื่องงานกันมั่งดีกว่า ก้อ เราฝึกที่ ไทยโตเคนเทอร์โม เปนบริษัท อบชุบความร้อนเหล็ก หน่ะ งานที่ทำก็ วนไปตาม แผนกต่างๆ ตามที่พี่เค้า จัดตารางมาให้ สองอาทิดแรก QA ก็คือ ตรวจสอบ ชิ้นงาน หลังผ่านการทำ ฮีททรีทเม้น ของโรงงานมาแล้วนั่นเอง ก็ตรวจหมดอะ sueface hardness core hard ness micro structure ซึ่ง อยุ่แผนกนี้ ก็ทำให้ใช้เคื่องมือ หลายๆอย่างเปนหมดเรย ตัดงานคั้งแรกจำได้ สอยซะ ใบตัดหัก ไปเรย ฮ่าๆ ทำ mold คั้งแรก ก็ ยังหลอมไม่ดี ต้องหลอมซ้ำ ไรเงียะ ก็ดีๆ ที่สำคัญคือ พี่ๆ ใจดีอะ เปนกันเองดี ถามไรก็ตอบ สอน หมด คุยง่ายด้วย อาทิดถัดไป TRN+TRNA+TRQ(T) ก็เปน เตา สามชนิด ที่อยู่ ในโรง 4+5 ซึ่ง พอพี่ คิวเอ ถามว่า อาทิดนี้ไปทำที่ไหน ก็บอกไปว่า โรง4+5 " โอ้ ไปชายแดนเรยเรอะ" " ชายแดนไรอะพี่???" " เออหน่ะ ไปเด๋วก็รู้" " !! ???? !@#$%^&U !! " สำหรับโรงงนี้ ก็คือ วันแรก พี่เม่น( พี่ วิศวกร ฝ่าย การผลิตของโรงนี้) ก็พาเดินดู รอบๆ ไอ่เราก็ ถามๆ พี่เค้า ไปซะเยอะ ปากด ว่า กินเวลาไปได้อย่างมหาศาล พอถามหมด คิดว่าไม่รุจะถามไรละในวันแรก มองนาฬิกา 9.30 ฮ่วย ทำไรต่อดีล่ะกู ==' พอนั่งว่างๆไป ชม นึง พี่เค้าก็ให้ ไป เรียงงานบน คอนเวเย่อ เพื่อให้มันไหลเค่าเตา ก็ดี มันดี วันแรก ซัดไป 3 4 ถัง ถังนึงปะมาน ตันนึงได้ เรียกได้ว่า งานเค่าตั้งกะวันแรก เรยทีเดียว วันต่อๆมาก็ ไล่ถาม โน่นนี่ ไปเรือ่ย ก็ได้รู้ไร หลายๆอย่างอีกเยอะ พอวัน พฤ ก็ได้รับโปเจค มาทำละ อันนี้ เรียกได้ว่า งานเค่า ของจิง ==' 2B continued... จากหุบเขา แห่งหมอก...เดือนนึงแล้วอะ!!! ไปค่ายมาได้เดือนนึงแล้วนะหนิ เร็วว่ะ ก็สำหรับค่ายนี้ บอกตงๆว่า คงไม่มีวัน เลือนไปจากความทรงจำ ในหัวกบาล น้อยๆ อันนี้ อย่างแน่นอน ทำแล้ว เหนื่อยกาย(มาก) แต่ สบายใจ!! ไม่ต้องมามีปันหาบ้าบอไรใดๆทั้งสิ้น อือดีๆ แรกๆก็กังวลนะ ชาวค่าย รวมกัน ไม่ถึง ยี่สิบคน สตาฟอีกแค่ 3 คน ชิบหอย!!! คง ติดอันดับ ค่ายคนน้อยในปะวัติศาดชมรม อย่างไม่ต้องสืบ แต่ดีนะ สนิทกันดีมากๆเรย คุยกันง่ายด้วย กิจวัตร วันๆ ตื่นมา ออกกำลังกาย ล้างหน้า แปงฟัน รอกินค่าว เช้า กินข้าวเช้า เค่าแถว ทำโคงเช้า4โคง พักกินค่าวกางวัน ทำโคงบ่าย สามโคง พักผ่อน อาบน้าม กินค่าวเยน ปะเมินโคง เตียมโคง สพค นอน เวร ยาม ตื่นมา ออกกำลังกาย ล้างห... วันๆ มันผ่านไปเร็วจิงๆ ให้ตายเถิดดด จ๊อด บุช ละก็ เปนอีก ครั้ง ที่ ยังซวยไม่เลิก ตั้งท่า จะหั่นเกี่ยมฉ่าย ซะอย่างดี ปั่ก!!! 3478q2@#%#&^5328-02!@#$%^&* !!!!! โดนตัวไรไม่รุ ต่อย แขนเอา แบบ ยกคึ่นมาดู
ยัง ปักคาแขนอยุ่เรย ==' ยังดี ไม่เปนไรมาก แต่ก็ปวดไปหลายวันอยู่ วันกลับ ก็มีซีน น้ำตาร่วง ที่ไม่ได้เห็นมานานละ (จำได้ว่าค่ายกลางไม่เห็นนะ) ซึ้งกันทั้งพี่และน้อง ละก็ไปเที่ยวกัน ดูดอกชมพูภูคา ซึ่งทั้งต้น เหลืออยุ่ ช่อเดียว ดีที่ยังเห็น ละก็ไปนอนตากลม ตง จุดดูดาว แวะถ่ายรูปกลางทาง ไปเที่ยวน้ำตก ซึ่งเดินลุยๆกันเค่าไปพอควร โดดน้ำตกด้วย ฮ่าๆๆ แอบกัว แต่ก็เสียวดี กลับมา กุงเทพ ไปดูหนังกันต่ออีก ปิดเทอมใหญ่ฯ ไงก็ หวังว่า ชาวค่ายทุกคน คงไม่ลืม มิตรภาพ สิ่งทุกอย่าง ทุกกิจกรรม และ ทุกเสียงหัวเราะ ที่พวกเราร่วมกันสร้างคึ่นมานะ อืมๆๆ ออ่ ไม่เสียแรงเรย ที่คิด mission มาเล่นกัน 555+ ละพอพักได้ 1 วัน ก็... ปอลอ ไคยังจำ เรื่องราวไรได้อีก ก็ เม้นมาได้เรยนะ ชาวค่ายทุกคน ^^ 1月25日 บู๊วววววว เบอ 1 นะพี่น้องงงShow me what it's for
Make me understand it I've been crawling in the dark ...looking for the answer
Is there something more ...than what i've been handed? I've been crawling in the dark ...looking for the answer So when and how will I know?
1月11日 Angel Voice...วันเด็ก
นึกถึงอะไร???? รถถัง ทหาร เครื่องบิน พ่อแม่ พาไปเที่ยว สวนสัตว์ สวนสนุก ขนมหวาน ไอติม คำขวัญวันเด็ก หัวเราะ รอคิวอะไรซักอย่างยาวยาว เค้ก ดรีมเวิล เล่นกะเพื่อนแถวหน้าบ้าน แก๊งค์เด็ก แฟนฉัน ฯลฯ แต่แน่นอน สิ่งที่เด็กทุกคนจะนึกถึง ก่อนเลย การ์ตูน ไง เป็นเด็กมันสนุกตงนี้แหละ
ดูการ์ตูน กลับจาก รร มา ต้องมานั่งเฝ้าหน้าทีวี รอการ์ตูนเรื่องโปรด มา ดูไปนานๆก็จะเริ่ม ร้องเพลงตอนมา กะตอน จบ ได้ มันมีความสุขมาก ในช่วงนั้น แต่พอ การ์ตูนเรื่องนั้น จบ อวสาน ก็จะเริ่ม เศร้า อ่าววว ไม่มีหงอคงแล้วอะ แล้วจะดูอะไรละเนียะๆๆๆๆ
ไม่เปนไร เพราะเรายังมี ยูสึเกะ อยู่ ฮ่าๆๆ (YuYu Hakucho)
....
ปิดกีลามหาลัยมานี้ ไม่ได้ไปไหนเร้ยยย เยี่ยม แต่ มีความสุกดีว่ะ
ทำไร??? แน่นอน ดูการ์ตูนไง โธ่ อะไรของมึง โตจนหมาเลียจู๋ ไม่ถึง ยังจะดูอีกเร๋ออ เออ ดู ทำไม เรื่องที่ดู นี่เรยย Macross 7 ยังจำกันได้รึปล่าวววว
เรื่องราวเกี่ยวกับ เนกิ บาซาร่า นักร้อง นำ วง fire bomber ผู้ใช้ อาวุธในการออกสงครามที่ไม่เหมือนใคร
"เสียงเพลง"
ถามว่า ถ้าดูการ์ตูน ประเภท หุ่นยนตร์ สู้กันในอวกาศ คุณจะนึกถึงอะไร???
หุ่นยนตร์แปลงร่าง ใช้ปืนเลเซอร์ เท่ห์ๆ ท่าไม้ตายสุดอลังการ ในการปราบเหล่าร้าย การประกอบร่างกันของ หุ่น หลายๆตัวกลายเปนตัวเดียว
แล้วเก่งขึ้น พระเอกจะเก่งขึ้นเมื่อ ฝ่ายตัวเอง หรือ คนรัก ถูกยิงตาย ฯลฯ
ก็จิง
แต่ บาซาร่า ใช้ เสียงเพลง เปนอาวุธ ซึ่งแน่นอน มันก็แปลกล่ะ คนอื่นเค้ารบๆกันอยุ่ อยุ่ๆก็มี ไอ่ชิบหายอาว์บ๊อดจามะ ที่ไหนไม่รู้ ขี่หุ่นยนต์ มาร้องเพลงในอวกาศ แต่ในที่สุดแล้ว
เสียงเพลงของบาซาร่านี่แหละ ที่ช่วย ทุกคนเอาไว้ในที่สุด โดยรวมอาจจะแค่นั้น
แต่ระหว่างเรือ่ง ก็มีเหตุการณ์ย่อยๆอีกมากมาย ที่ใช้เสียงเพลง ในการแก้ปัญหา หรือ สร้างปาติหารย์ ต่างๆให้เกิดขึ้น
เจ๋งว่ะ ไม่รุดิ ตอนนี้คือ ชอบมาก
เรื่องนี้จำได้ว่าตอนเด็กๆเคยดูไม่กีที แต่รุสึกว่าไม่ชอบ เพราะ ยังยึดติด กับ การ์ตูนหุ่นยน แบบ ทั่วไปอยู่ แต่ตอนนี้ ชอบเลยแหละ หะๆ
พูดถึงเพลง ของ บาซาร่า หลายคนที่อ่านมาถึงบรรทัดนี้ อาาจจะคิดว่า ไอนี่มึงเกรียนป่าววะ ฟังเพงการ์ตูน
แล้วแต่จะคิด แต่ถ้าดูการ์ตูนไป แล้ว ถึง ช่วงที่ บาซาร่า ร้องระหว่างออกไปสู้
มันอินตามอะ รู้สึก แบบ ไม่รุดิ บอกไม่ถูก แต่คิดว่า ตอนเด็กๆ ทุกคนน่าจะเคยรู้สึกแบบนี้นะ
พอดูจบ ก็ออกมาฟังใน winamp ฟังไปก็อดยิ้มไปไม่ได้
บางเพลง ก็สร้าง กำลังใจ เล็กๆให้กับตัวเอง
Fly away Fly away .............. TRY AGAIN TRY AGAIN !!....
อ่อ ขอแนะนำเพงนึง >>>> ANGEL VOICE ถ้ามีโอกาส ได้ฟังนะ ลองทำแบบนี้ดู
"หลับตา ปล่อยวาง จินตนาการว่าตัวเอง กำลัง ล่องลอยไปใน ท้องฟ้า ใส ไม่มีเมฆ ราวกับว่า ตัวเองบินได้ หันหน้าไปทางไหน ก็เจอแต่เรื่อง ดีๆ เจอแต่ เพื่อนๆ คนรู้จัก ที่คอยให้กำลังใจเราตลอด คอยหนุนหลังเรา ยามท้อแท้ มันให้ความรู้สึกแบบว่า หลังผ่านเรื่องร้ายๆมา จะเจอเรื่อง ดีๆ
และสุดท้าย คุณก็จะได้ยินมันเอง.........angel voice... "
ถือว่า ปิดกีลามหาลัย ปีนี้ ดีกว่า ปีที่แล้ว ที่....เป็นจุดเริ่มของ หายนะ.......จุดจบ .......ของเรื่องทั้งหมด...
12月3日 อยากดู เดี่ยว7 อยากดู Dream theater อยาก.....โว้ย เหี้ยไรนักหนาวะ...สายตา...ของเธอ ทำให้ใจฉันละลาย
ทำให้เผลอไปมากมาย ห้ามใจ...สักเท่าไหร่ ไม่อาจรั้งให้ข้างใน หยุดมันไว้คิดไปไกล เธอ...เข้า...มา...จุดไฟกลางหัวใจ ลุก...ล้ำ...ไป...หมดไม่เหลือหัวใจ ให้ใครอีกแล้ว *หลอมละลายสลายหายไป หัวใจที่เคยเข้มแข็งมานาน ใจฉันอ่อนแรงเมื่อไม่มีเธออยู่...ด้วยกัน รู้สึก...แปลกไป ...เกิดอะไรขึ้นข้างใน มันหวั่นไหวขึ้นทันใด ไม่เคย...จะเข้าใจ...ว่าทำไมต้องเป็นเธอ ทำให้ฉันหลงละเมอ เธอร้อนแรงจุดไฟเผาหัวใจ หลอมมอดไหม้ไปกับ ( ว๊าก )รัก......... จตุ 50 (ครั้งที่ 24)
ดีใจ สะใจ สบายใจ ปลิ้มใจ โล่งใจ ฯลฯ esp ดาร์บี้แมตซ์ สีลม ในนัดชิง
อารมแบบ ปวดทั้งคี่ แบบสุดๆ แล้วได้ ปล่อยพรวดเดียวหมด โดย(ขี้)ไม่ขาดตอน โอ่ยยย สุดยอดดด จอช ดุ๊ก
แต่ หลังจากนั้นสิ..... กูจะบ้า เกิดไรคึ่นวะ อัสสัมชัญ????
ลอยทง
ก็ตรงกะวันปิด จตุ ดูจบ ก็ ไปหาไรกินที่สวนหลวง แบบไม่ค่อยจะชิวเท่าไหร่ เพราะน่าจะเรียกว่า ยัดห่า กันซะมากกว่า กะ เพื่อนๆที่มาดูด้วยกัน
เสดแล้วก็ค่อยๆ "ดึบ" ดึบๆๆ ดึ๊บๆ ดึบ ไม่ใช่ละ ก็ กะดึ๊บๆ มาที่จุลา โหย คนยังกะหนอน
เปนปีแรก ที่ได้ เดินเที่ยวงานลอยทง นะเนียะ 2 ปีก่อน อยุ่แต่ใน คณะตลอด
มัวแต่กิน ปีนี้เรย ไม่ทันดูขบวน ของคณะ เรยว่ะ
ก็ โอเค แต่ รุสึก เวที ดนตรี แม่งเกลื่อนไป ว่ะ
แต่ขำ
ใหญ่โมโนโทน เมา หะๆ หมดกัน
" ผม ชื่อใหญ่ มีเพื่อน (หรือน้อง หรือ คนรุจักไรนิแหละ จำไม่ได้) อยุ่ วง นี้ เค้าชื่อ วง เสลอ น้องคนนี้ ชื่ อบู้ ... เค้าเปนน้องที่น่ารักมาก...ฯลฯ บลาๆๆ"
แล้วพี่แกก็วน วลีนี้ ปะมาร2-3 รอบเหนจะได้
ไปอ้วกเหอะพี่ = ='
สุดท้ายก็ ไปลอยทง แบบ หงอยๆ +เร่งรีบ ก่อนกลับบ้าน โดยสวัสดิภาพ
คืนสู่เหย้า slumcluB
สีสันดี ชอบ แต่ละ คน แต่งตัวกันเวิ่นดี เราก็ด้วยแหละ หะๆ แต่ไม่รุดิ แปกๆ หลังๆเริ่ม หนืด นอย ไม่รุ
ไงก็ ขอบคุณทุกคน ที่อุส่าสละเวลา มากันนะครับ อ่อ ไต้หวันแก๊งด้วย ที่ให้ความช่วยเหลือ ในการจัดงานนี้
2 อาทิดนี้
แทบจะไม่มีเรียน
อจ หนี ไปเยอ กันหมด เยี่ยม.......ร๋อวะ ชิบหอย ต้องเนิร์ดอีกแล้ว ร๋อเนียะ
ทำไม อะไร อะไร แม่ง ขัดใจ ไม่เปนใจ ขวางหูขวางตา ตลอดเรยวะ
รำคาญ
กู กลายเปนตัวไรไปแล้ว???.....
วะ
เหมือน เปน ชนวนเหตุ หลายๆอย่าง สังเกตมาหลายทีละ
... (-_- '') a
ทุกคนคงคิดกันว่าคนอย่างฉันคงไม่เคยรู้สึกอ่อนไหว
ไม่มีเลยแม้ใครที่จะมาสนใจฟังเรื่องเศร้าจากปากฉัน *จะบอกใครต่อใครก็ไม่เชื่อเลย ฉันปวดร้าวแค่ไหนที่ต้องเหงาใจ จะระบายเรื่องราวที่มันคั่งมันค้างให้ใครฟัง **ใครก็มองว่าใจฉันแกร่ง จริงๆแค่น้ำแข็งที่เฝ้ารอวันจะหลอมละลาย เพียงคนเดียวมารักษาใจก่อนจะสายเกินไป ได้เพียงแค่หวังจะมีใครสักคน รู้ดีไม่โทษใครไม่ว่าคนไหนก็คงเข้าใจฉันแบบนั้น น้ำตาความไหวหวั่นไม่ใช่ตัวฉันที่ทุกๆคนเคยมองเห็น ... Alone at night
I feel so strange I need to find All the answers to my dreams When I sleep at night I hear the cries What does this mean? I shut the door and traveled to another home I met an older man, he seemed to be alone I felt that I could trust him He talked to me that night; Lad did you know a girl was murdered here? This fatal tragedy was talked about for years Victorias gone forever Only memories remain She passed away She was so young Without love Without truth There can be no turning back Without faith Without hope There can be no peace of mind As the night went on I started to find my way I learned about a tragedy A mystery still today... บางครั้ง กับเรื่องราวที่ผ่านมานานนแล้ว แต่ผู้คนก็ยังคงพูดถึงมัน เพราะยังหาความกระจ่างไม่ได้
ยังคงเปนปริศนาอยู่
จนถึง ทุกวันนี้...
อาเมน |
|
||||||
|
|
